به گزارش ساناپرس، آرژانتین الان 36 سال است که منتظر قهرمانی در جام جهانی است. اگر با مسی قهرمان جهان نشود، پس کِی و با کی میتواند جام جهانی را فتح کند؟
جام جهانی 2022 آغاز شد. این بیست و دومین دورۀ مسابقات جام جهانی است. در 21 دورۀ، برزیل پنج بار، آلمان و ایتالیا هر کدام چهار بار، اروگوئه و آرژانتین و فرانسه هر کدام دو بار، انگلستان و اسپانیا نیز هر کدام یک بار قهرمان جهان شدهاند.
جام جهانی برای من از سال 1986 شروع شد. در آن دوره طرفدار فرانسه بودم. به خاطر میشل پلاتینیِ بزرگ. با خداحافظی پلاتینی از فوتبال، در جامهای بعدی طرفدار ایتالیا بودم و این هواداری همچنان پابرجاست. یعنی از جام 1990 به این سو.
اما در این جام که ایتالیا حضور ندارد، امیدوارم آرژانتین قهرمان شود. لیونل مسی در فوتبال همه چیز بدست آورده الّا قهرمانی در جام جهانی. حیف است که مسی به سرنوشت یوهان کرایف و میشل پلاتینی دچار شود.
در بین بزرگان افسانهای فوتبال، پله و مارادونا و بکنبائر و ماتیوس و رونالدوی برزیلی و رونالدینیو و زیدان فاتح جام جهانی شدهاند.
ده بازیکن برتر تاریخ فوتبال، اگر مجاز به انتخاب باشم، از نظر من به ترتیب اینها هستند: پله، مارادونا، مسی، کرایف، دی استفانو، بکنبائر، پلاتینی، زیدان، رونالدوی برزیلی، رونالدینیو.
شاید بتوان جای برخی افراد را در این فهرست عوض کرد. مثلا دی استفانو را در رتبۀ چهارم و بالاتر از کرایف نشاند. و یا پلاتینی را بالاتر از بکنبائر. یا زیدان را بالاتر از پلاتینی. اما به نظرم پله و مارادونا قطعا دو بازیکن برتر تاریخ فوتبالاند و مسی نفر سوم.
یعنی مسی در هر صورت از کرایف و دی استفانو و رونالدوی برزیلی بالاتر است. اگرچه رونالدو در جام جهانی موفقتر از مسی بوده. حتی حاضرم جای مارادونا و پله را عوض کنم و پله را در رتبۀ دوم قرار دهم؛ ولی جایگاه مسی را بالاتر از این دو نفر و پایینتر از باقی نفرات نمیدانم.
باید بیفزایم که رونالدینیو اگرچه در رتبۀ دهم قرار دارد، ولی قطعا بهترین دریبلزن تاریخ است. او را هم شاید بتوان در این فهرست کمی جابجا کرد. مثلا رونالدینیو و رونالدو را بالاتر از بکنبائر و پلاتینی و زیدان قرار داد.
به هر حال نفس انتخاب ده بازیکن برتر تاریخ فوتبال دشوار است، رتبهبندی آنها دشوارتر.
از اصل حرف دور نیفتیم. داشتم میگفتم حیف است مسی مثل کرایف و پلاتینی شود. اما چرا مثل این دو نفر نه مثل دی استفانو؟ چون دی استفانو زمانی بازیکن آرژانتین بود که کسی امیدی به قهرمانی آرژانتین در جام جهانی نداشت. بعدها هم که ملیتش را عوض کرد و بازیکن اسپانیا شد، باز بعید بود با اسپانیا بتواند فاتح جام شود. و نشد.







